Gisteren was ik precies één jaar moeder. En zoals een echte trotse moeder, wil ik eerst maar even kwijt dat hij gelijk ook maar even zijn eerste stapjes los heeft gezet. Maar goed, hoe zijn eerste verjaardag was en wat we hebben uitgedeeld, dat laat ik nog wel weten. Vandaag ga ik jullie maar eens vertellen hoe mijn eerste jaar als moeder is bevallen.

birthday-cake-843921

Alle ballen in de lucht
En het is mij goed bevallen. Ook pittig. Want ik ben er wel achter dat ballen in de lucht houden niet helemaal mijn ding is. Eén ding tegelijk graag. Maar ja, met een kind is dat niet altijd het geval. De ervaring in de kinderopvang heeft mij zeker wel geholpen. Veel dingen waren herkenbaar. En zijn eerste tandje door zijn lip, kon ik ook professioneel behandelen in plaats van dat ik helemaal in paniek raakte.

Maar dat neemt niet weg dat ik het dus pittig vond. Vooral de combinatie werken en kind vind ik af en toe echt heel lastig. Tandjes die doorkomen, benauwdheid, sprongetje. Iedere keer wel weer een reden om gewoon ’s nachts wakker te zijn. Dus koffie erin en weer door. En onzekerheden. Ik mag dan wel pedagoog zijn, dat neemt helaas niet weg dat ik ook weleens met mijn handen in het haar zit en even niet meer weet wat ik moet doen. En zorgen. Heel veel zorgen. Alles maak je voor het eerst mee.

Genieten
Nou laat ik het overkomen alsof ik het alleen maar zwaar vind. Dat is niet zo. Ik geniet intens van mijn mannetje. Mijn grootste wens was om in ieder geval de eerste maanden borstvoeding te mogen geven. En dat is gelukt. Na een half jaar ben ik ermee gestopt. Ik begon een wandelende speen te worden. Ieder uur wilde hij aan mijn borst hangen. Niet eens om te drinken, maar gewoon om iets in zijn mond te hebben. Toen ik eenmaal stopte met de borstvoeding accepteerde hij de speen gelukkig wel.

Ik geniet van ieder stapje die hij maakt.  Om alle eerste keren van hem mee te mogen maken. Zijn geklets, zijn giecheltjes, zijn verwonderlijke kijk op de wereld. Ik vind het geweldig. Ik ben blij dat ik dit allemaal mag meemaken. Dat dit mij toch gegund is, ook al heb ik er ooit anders over gedacht na mijn miskraam.

Voel ik mij op en top moeder?
Na een jaar moeder te zijn, vind ik het nog steeds gek om mijzelf mama te noemen. Wat ik eerder ook al zei: ik ben echt wel onzeker over mijn handelen. Soms vind ik het onwennig. Met hem in de auto vind ik nog steeds spannend. Met hem voorop de fiets vind ik nog steeds raar. Dan lijkt het net of andere moeders hun hand er niet voor omdraaien. En dan word ik uiteraard weer onzeker. Maar de liefde die ik voor de kleine voel is op en top mama. Dat is liefde die je voor niemand anders voelt dan alleen maar voor je kind.

Volg mijn blog ook op  Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin’
En natuurlijk op Snapchat: leonie_vanmil

Bron foto: Pixabay

4 thoughts on “Eén jaar mama

  1. Gefeliciteerd met je 1-jarig moederschap! Ik kan me nog goed herinneren dat ik de eerste keren met Logan in de kinderwagen buiten best raar vond. Het voelde nog wat onwennig en je trekt ook veel bekijks met zo’n kleintje in de bak.
    En alle eerste keren zijn best spannend toch? En de combi van werken en mama zijn is zeker zwaar! Ik denk dat dat nog vaak onderschat wordt. Ikzelf had dat ook, ik dacht ik ga gewoon 4 dagen werken en dat lukt vast met de kleine erbij. Niet dus, maar daar leer je alleen maar van.

    Fijn weekend!
    MomMandy onlangs geplaatst…About fear: facing the one thing that scares meMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge