Twee weken later…

IMG_0774Vandaag is het precies twee weken na mijn miskraam. Ik dacht dat het beter met mij ging. Ik kan er makkelijker over praten. De tranen rollen niet meteen over mijn wangen, als ik er over begin. Ik dacht het dus een plekje te hebben gegeven.

Toch denk ik er nog iedere dag aan. Nog steeds is het een gemis. Vandaag werd ik er ook weer flink mee geconfronteerd. Een bekende kondigde aan zwanger te zijn. Ongeveer net zo ver als dat ik zou zijn geweest en dat ik het ook had kunnen gaan aankondigen. Maar helaas. Mij wordt het niet gegund. Haar wel. En ik gun het haar ook. Het zijn continu dubbele gevoelens. Ik wil zo graag blij zijn voor al die zwangere vrouwen. Maar het blijft steken dat ik het niet meer ben. Dat ik geen blij nieuws met de wereld mag delen. En dat ik niet in oktober een klein guppy in mijn armen mag sluiten.

Gevoelens die heel normaal zijn, wordt mij steeds verteld. Het is niet erg om jaloers te zijn. Dat komt nou eenmaal kijken bij het hele verwerkingsproces. Maar ik vind het geen fijn gevoel. Ik wordt er alleen maar verdrietig van. Ik laat de tranen dan maar weer over mijn wangen rollen vandaag. Ook die pijn zal uiteindelijk minder worden. Hoop ik…

Lees ook Het begon zo mooi en De dagen voor en na mijn miskraam

Share...Share on LinkedIn0Pin on Pinterest0Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on Facebook6Share on Google+1

2 thoughts on “Twee weken later…

  1. Een miskraam is niet zomaar iets waar even overheen bent. Dat de tranen niet meer direct over je wangen rollen, zegt niet dat de pijn er niet meer is. Sterkte!! <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge