Een jaar na mijn miskraam

Bron
Bron

Ik heb het in meerdere blogjes al wel een paar keer genoemd. Maar nooit meer verteld hoe het met mij gaat. Vandaag is het een jaar geleden dat ik een miskraam heb gehad. In deze blog blik ik terug op het afgelopen jaar.

Het is een zware tijd geweest, nadat ik mijn miskraam heb gehad. Ik had veel moeite met het erover heen komen van deze ervaring. Vanaf het moment dat het weer verantwoord was, probeerden we meteen weer zwanger te raken. Omdat ik vorige keer in één keer zwanger was, had ik er alle vertrouwen in dat het nu wel weer zo zou zijn. Dat was niet zo. Iedere maand liep weer uit in één grote teleurstelling en vreselijke huilbuien. Iedere maand dat ik niet zwanger was, kon ik maar moeilijk accepteren. Want ik had inmiddels toch al zoveel weken zwanger moeten zijn.

Ik vond het ook heel moeilijk om te horen als andere mensen zwanger waren. Ik moest altijd even slikken. Soms kwam er een woede aanval bij kijken, soms gewoon een flinke huilbui. In sommige situaties kon ik pas na 2 dagen oprecht blij voor hen zijn. Ik had er nog erg veel moeite mee.

Totdat ik weer een positieve test in mijn handen had. Dat was 4 maanden na mijn miskraam. Dit veranderde alles. Ik kon ineens makkelijk over praten. Toch reageerden we heel anders op de test dan bij de eerste. Ik werd sowieso weer emotioneel. Het werd mij weer gegund. Daarna was het de eerste echo afwachten. Zoals we vorige keer ons verheugden op de eerste echo om het hartje te zien kloppen en uiteindelijk van een koude kermis thuis kwamen, konden wij nu pas echt blij zijn op het moment dat we een hartje zagen kloppen.

Mijn zwangerschap loopt zeer voorspoedig. Soms voel ik mij wel eens schuldig naar dit mannetje in mijn buik. Ik weet dat ik zo niet mag denken, maar hij was er niet geweest als die andere zwangerschap wel succesvol was verlopen. Maar ja, dat is nou eenmaal niet zo. Deze aap in mijn buik is meer dan welkom. Ik probeer het schuldgevoel dan ook zo snel mogelijk weer van mij af te schudden.

Inmiddels ben ik ruim 38 weken zwanger. En hoe mooi symbolisch zou het zijn als hij precies een jaar na mijn miskraam geboren zou worden. Vandaag dus. Van de week begon het wel een beetje te rommelen. Ik dacht dat het echt ging gebeuren. Maar helaas… het zette niet door. Dus toch nog even geduld hebben.

Met mij gaat het nu dus goed. Door deze zwangerschap heb ik mijn miskraam toch een plekje kunnen geven. Hoewel het wel een ervaring blijft die ik nog dagelijks met mij mee draag en nooit zal vergeten.

Lees ook:
Het begon zo mooi
De dagen voor en na mijn miskraam
Twee weken later…
Vier weken later…

Share...Share on LinkedIn0Pin on Pinterest0Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on Facebook4Share on Google+1

9 thoughts on “Een jaar na mijn miskraam

  1. Kan me voorstellen dat het een dubbel gevoel geeft, maar ben blij te lezen dat je dit keer wel zwanger bleef. Want een miskraam lijkt me ontzettend heftig.

    Een voorspoedige bevalling en sterkte met de verwerking, want het blijft denk ik altijd een pijnlijke ‘wond’.

    Liefs

  2. Heel heel herkenbaar helaas. Hier nog niet weer een positieve test en inmiddels richting de derde maand na de mk. De mk zelf vond ik meevallen, maar de nasleep. Je kunt je er gewoon geen voorstelling van maken als je het niet ervaren hebt.

    1. Heel heftig! Het klinkt misschien gek, maar aan het begin was ik opgelucht. Ik wist met 7 weken dat het niet goed was en met 12 weken kreeg ik pas mijn miskraam. Ik zat er dus al even op te wachten. Het is dus vooral die nasleep en het verwerken als het dan eenmaal zo gebeurd is. Heel veel sterkte en hopelijk snel positief nieuws.

      1. Heb jou verhaal idd gelezen hier. Hier was de eerste echo. Mwah. Hartje, maar ook een rommelige bm en grotere kans op mk. Ik had er desondanks een goed gevoel over. Wk later bleek dat gevoel me gefopt te hebben (dat voelt nog het kutst v alles) en was het hartje gestopt. Toen medicatie gekregen en savonds de mk gehad. Mijn vertrouwen vertrouwen in dat er nog een derde kindje hier kan komen is onwijs weinig momenteel. Hopelijk wordt het tegendeel bewezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge