Genderspecifiek opvoeden. Ja of nee?

Na al heel wat blog-series gestart te zijn, wil ik graag weer aan een nieuwe beginnen. Onlangs las ik namelijk een heel interessant artikel in de ‘Ouders van nu’ over genderspecifiek opvoeden. De meningen zijn er namelijk heel erg over verdeeld en dan blijf ik natuurlijk met vragen zitten. De één vindt namelijk dat het algemeen bekend is dat meisjes meer van freubelen houden en jongens meer fysieke behoeften hebben. Andere vinden weer dat het aangeleerd gedrag is, omdat we meiden poppen aanbieden en jongens auto’s. Maar hoe zie ik dat? En wat vertelt dit artikel? En misschien nog wel belangrijker: wat ga ik met die informatie doen ten opzichte van de opvoeding?

Mijn ervaring
Deze serie start ik gewoon maar even met mijn eigen ervaring en de huidige situatie zoals ik nu mijn zoontje opvoed. Ik werk in de kinderopvang en daar zie ik veel. Heel veel. Toen ik nog op de babygroep werkte kon ik echt heel duidelijk zien dat er meisjes waren die zich erg sterk naar poppen toetrokken en jongens die achter elkaar aanrenden door de ruimte. Over het algemeen dus een behoorlijk duidelijk beeld. Nu sta ik op een 4-7 groep. Daar zie ik eigenlijk precies hetzelfde. Jongens hebben meer de behoefte om met elkaar te stoeien. Meisjes meer de behoefte om de Barbie’s erbij te pakken.

Uitzonderingen
Een hele algemene omschrijving. Want ondanks dat dit de groep overheerste, zijn er altijd uitzonderingen op de regel. Ook op de babygroep hadden we meiden die continu op tafels aan het klimmen waren. Of bij de basisschoolleerlingen meisjes die niet van roze houden. En jongens die zich terugtrekken om even een kleurplaat in te kleuren. Daarnaast moet ik er natuurlijk bij vermelden dat ik niet weet wat hun thuis voor speelgoed aangeboden krijgen.

Wat bied ik aan?
Maar hoe zie ik dat bij mijn eigen kereltje. Boor hij werd geboren kregen we wel eens tweedehandspeelgoed in een roze kleur. En dat maakte mij niets uit. Speelgoed is speelgoed. Vooral voor baby’s doet het allemaal hetzelfde. Ongeacht de kleur. Ik liep zelfs met een roze luiertas omdat ik die nog had liggen en het zonde vond om een nieuwe te kopen alleen maar omdat ik een jongetje had. Toch kwam er wel ergens een omslag. Hij werd natuurlijk ouder en mobieler en toen begon ik zijn behoeften te merken. Zijn ultieme favoriete spelletje: stoeien met papa. En het liefst zo wild mogelijk. Iets waar ik gewoon niet aan kan voldoen. Je merkt het meteen als hij met mij de hele dag is geweest en papa komt thuis, dan is het echt papatijd. Dan kan hij nog even zijn laatste energie kwijt. Hij vindt kleuren ook leuk, maar heeft (nog) niet de concentratie om dit lang te doen. Het liefst ramt hij met een loopwagen als een bulldozer tegen alles op.

Genderspecifiek?
In mijn ogen speelt hij dus echt als een jongetje. Maar knuffelen met zijn knuffels of een boekje lezen vindt hij ook leuk. Feubelen doet hij niet echt. Meestal hebben we het dan over bouwen met Duplo of een andere ruimtelijk inzicht spellen. Ik sta er wel open voor. Als hij graag een pop wil, vind ik dat prima. Ik probeer gewoon zijn behoefte gedurende de dag in de gaten te houden. Alles kan hij zelf pakken. Ook de kleurspullen. En dat doet hij dan ook als hij daar behoefte aan heeft. Maar echt kleuren gebeurt niet. Hij vind het leuker om ermee te gooien 😉.

En dan dat artikel
Volgende week zal ik jullie meenemen in dat artikel. Ik zal beschrijven wat taalontwikkeling ermee te maken heeft, hoe dat zit met de hormonen etc. Ik vond het erg interessant en heb er wel wat van kunnen leren. En ik laat mij er ook door inspireren. Dus houd vooral mijn blog in de gaten.

Doen jullie aan genderspecifiek opvoeden?

Volg mijn blog ook op  FacebookTwitterInstagram en Bloglovin’
En natuurlijk op Snapchat: leonie_vanmil

Bron foto: Pixabay

Share...Share on LinkedIn0Pin on Pinterest1Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on Facebook6Share on Google+0

6 thoughts on “Genderspecifiek opvoeden. Ja of nee?

  1. Niet bewust, maar onbewust zeer zeker. Dat doe de maatschappij ook wel voor ons. En wat denk je van familie en vrienden? Onze zoons krijgen natuurlijk alleen maar jongensspeelgoed wanneer ze jarig zijn. Geeft ook niks denk ik. Mijn zoon heeft ook ooit een pop gekregen en daar speelde hij ook mee. En een keukentje, die heeft hij ook. Momenteel is hij helemaal in to prinsessia (serie van studio 100), het maakt mij echt geen bal uit.
    Roelina onlangs geplaatst…Ik ben de moeder van drie kinderen, kijk maarMy Profile

  2. Interssant dat je er meer over gaat schrijven! Ik moet eerlijk zeggen dat wij er nooit zo over hebben nagedacht. Dochter is ook niet echt een rustig meisje-meisje. Is gek op rondrennen, stoeien en auto’s en dingen bouwen.Poppen liggen al maanden te verstoffen, ze is wel gek op knuffels en knutselen. Wij volgen haar gewoon maar in haar interesses.

  3. Als moeder van een jongen/meisje tweeling hebben wij speelgoed in huis voor zowel jongens als meiden. Eva speelt net zo hard met auto’s en Lucas heeft soms de behoefte om gezellig met poppen te spelen dus het wisselt hier nogal waar ze mee spelen. In het begin had papa daar nogal moeite mee maar inmiddels is ook hij het gewoon. Momenteel zit Lucas in de fase dat hij roze een hele mooie kleur vindt en dat is iets waar papa nog steeds moeite mee heeft. Maar als hij thuis uit een roze beker wil drinken of zijn fruit in een roze bakje wil krijgt hij dat. Als Eva voor blauw kiest is het immers ook geen probleem. Ik vind dit erg interessant en ga artikel dus zeker delen 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge